29 Ağustos 2017 Salı

Hayvan Mı Sever?!

Yok yok, karar verdim, biz insanlar hayvan falan sevmiyoruz. 'Mış gibi' yapıyoruz. Hele bir de sağımızda solumuzda birileri mi var, oo gelsin atıp tutmalar! Ama artık isyan moduna geçmiş durumdayım. Gerçekten ya birilerine çatacağım ya da içimde patlayıp patlayıp sönecek bu tepki silsilesi...
Bir süredir evcil hayvan besliyorum; henüz yaş bile almamış ufacık dişi bir yavru köpek. Tam bir biblo gibi ama bünyesine göre oldukça hareketli. Malum yaş bu kadar küçük olduğunda normal bir köpeğe verilecek eğitim süreci oldukça yavaş işliyor. Eğitim verebilmek için de uygun bir ortama ve en önemlisi köpeğimle yalnız kalmaya ihtiyacım var. Ben de bu nedenle yolumun üzerindeki tenha olduğunu düşündüğüm parkı tercih ediyorum. Ediyorum etmesine de ya evren bana inat olsun diye hergün bir olay yaşatıyor, ya da anlayamadığım başka şeyler, bilemiyorum...
'Git sev şu hayvanı hadi ben bakıyorum koşşş' diyen ebeveynler. Hani gelip de elinizi kolunuzu kontrolsüzce daldırıyorsunuz ya, işte o anda ağzımdan alev çıkartmak istiyorum ki böylelikle eliniz yansın ve bir köpek nasıl sevilmeli öğrenebilesiniz diye! Açıkçası henüz çok ufak olduğundan, aşı döneminde olduğundan ve hassasiyet oranı fazlaca olduğundan sevmeye gelen çocukları arada mesafe bırakarak ve mümkün olduğu kadar az temasla oyalamaya çalışıyorum. Çünkü gelen çocuk hayvan sevdiğini sanıyor ama bir tepki ile karşılaştığında korkup ani hareketler sergiliyor. Bu da köpeğimin kafasını oldukça karıştırıyor. Fakat anne- babasıyla gelen çocuklara müdahalem sınırlı olmak zorunda çünkü sağolsunlar anne- babalar epey duyarlı(!) Herşeyi biliyorlar, sorsanız hayatlarında hiç hayvan beslememişler ama 'bak şimdi bunu şöyle yapıp şunu burdan şey yaparsan bu hayvan akıllı olur akıllı' gibi tavsiyeler(!) vermekten de çekinmiyorlar. Geçenlerde bir beyefendi kızıyla birlikte yanıma gelmiş, kız sevmek için can atıyor ama bizimkisi nutuk seansında; bak kızım bu hayvanlara güven olmaz, elledikten sonra elini ağzına götürme, ısırırsa ki ısırır sakın elini ona verme, kafasından sevme, gözlerine bakma, patisini tutma, arkasına geçme.. bla bla bla! Seansı sona erince bana dönüp anlamsız bakışlar atmaya başladı. Tabi bunca şeyin üzerine benim sakin kalmam pek mümkün olmadı ve 'köpeğim sevilmek istemiyor' gibi komik bir bahaneyle oradan uzaklaştım. 
'Aa köpek' diyen geliyor. Gelen de başlıyor vay efendim bizim de şunumuz vardı da şu kadar baktık da sonra da kaçtı da bilmem ne. Banane yahu! Düzgünce seviyorsan sev git. 
Bir de çığlık atanlar var ki of of, en fenası. Dev bir köpeğim olsa anlayacağım ama insan bakarken bile tatlılığını görebildiği bir köpeğe neden bağırır, kesinlikle anlamış değilim. Ayrıca o köpektir, sevilir diye bir kural mı var yani, mama yerken dokunulmasından hoşlanmıyor mesela. Sen de gelip elini atarsan karşı tepkisini de alırsın, bu kadar basit.
Hal böyle olunca uslu köpeğim tüm bunlar sonrasında insanlara karşı bir savunma mekanizması oluşturmaya başladı. Kendisini sevdirse bile rahatsız olduğu en küçük noktada ısırarak tepki göstermeye başladı. Tabi bunda daha çok küçük oluşunun ve eğitim meselelerinden çok da anlamıyor oluşunun da etkisi büyük ancak garip davranışlı insanlardan çok etkilendiğine eminim.
Hayvan falan sevmiyoruz biz, hepsi yalan. İşimiz gücümüz gösteriş olmuş!

Bu arada bücürükveben' in bu yazısı hep aklımda hep. Ne yapacağız şu insanları bilemiyorum... 👎
Tepkiler:

24 yorum:

  1. O kadar dert yanmışsın ama benim odağım yavru köpek oldu :). Ayy ben de o köpek görünce sevmeden duramayanlardanım, kesin gıcık olurdun bana :). Genelde sahibinden izin alırım ama ben yemek yerken falan rahatsız da etmem :). Ayy kesin çok tatlıdır o şimdi, instagramda falan da görmedim fotoğrafını gerçi, arada paylaş bu minnağı merak ettim :).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında ben de sevmeden duramam ama sevmenin de bir usülü olur, gelip de hayvanın ağzına elini sokmak nedir, çok dolmuşum çok :D
      Hihi, çok tatlı cidden ama fotoğraf çekmeye henüz alışamadık sanırım :) Paylaşırım tabikii :))

      Sil
  2. Hayvan hele bu köpek ise kendini kime sevdireceğini bilecek kadar akıllıdır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız, keşke karşı tarafta da bu akıl biraz olabilse..

      Sil
  3. Hayvanları tanımıyoruz,nasıl davranacağımızı bilmiyoruz :(( Sadece süs eşyası gibi düşününce olmuyor bu işler :(( Amma olumsuz cümle kurdum:)) Ben de hayvanlara daha sevgi dolu yaklaşmamız gerektiğini düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok doğru, 'nasılsa o bir köpek' anlayışı devam ettiği müddetçe zor..
      Çok teşekkür ediyorum :)

      Sil
  4. Bizim insanımız normalde insanları sevmeyi bilmediği için bırakın ki bir köpeği bir kediyi sevsin Benim de bir
    muhabbet kuşum muhittinim var kuzum :) Benim bir teyzem var yanına gelince hemen kovuyor kuzumu sanırsın yiyecek kendini zaten bir avuç yavrum Allah akıl fikir versin bizim insanımıza sevmeyi öğrenmek dileğiyle :) Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısız, aramızdaki insan sevgisi bile fazlasıyla eksik..
      Aa çok tatlı, kuşlar da bence insana en doğal dost :)
      Umarım öyle bir insanlık görebiliriz, sevgiler benden..

      Sil
  5. Biz daha kendi türümüze yeteri kadar saygı gösteremiyoruz ki aynı şeyleri başka türler için de gösterelim. Üzgünüm ama ateşli bir giriş cümlesi oldu. Son cümlenize o kadar katılıyorum ki...

    Zamanında doberman cins bir dostum vardı, ne yazık ki kendisini emanet ettiğimiz akrabamızın elinde can verdi. O zamandan bu zamana bir daha ne hayvan ne de çocuklarla içli dışlı olabildim. Hayvanları da çocukları da bana yaklaşmadıkları sürece sevmemeyi tercih ediyorum. Bana kendileri gelirlerse de, o zaman başımın üstlerinde yerleri var. Ben sokakta gördüğüm tatlı insanlara el ile temas ederek sevmeye çalışsam, tacizciden ne farkım kalır? Ee, hayvanlar için de aynısı geçerli değil mi o zaman?

    Siz de "lütfen köpeğimi taciz etmeyin" derseniz belki durumun ciddiyetini anlarlar. :) Ayrıca bu yazı gözden çokça kaçan önemli bir konu hakkında olduğu için ayrıca ellerinize sağlık demek istiyorum. Ellerinize sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah, çok üzüldüm gerçekten :(
      Çok doğru yahu, tacizden ne farkı kalıyor cidden. Ayy bu cümleyi kullanacağım, çok iyi oldu ;))
      Bu güzel yorum için de ben teşekkür ediyorumm.. :)

      Sil
  6. Aaa köpek,diyip yanına köpeğini sevmeye gelenlere güldüm doğrusu. Sokak köpeklerini,kedilerini ben çok seviyorum. Sahipsiz oldukları için rahatlıkla dokunabiliyorum da. Ama yolda yanında sahipli köpek ya da kedi gördüğümde uzaktan bakmakla yetiniyorum. Çünkü sahipliler. Sevmek istesen de bilgiçlik taslayıp çocuğuna bak şurdan sev burdan sev diyeceğine ebeveyn köpek sahibinden sevmek için izin alıp köpek hakkında ince tüyolar edinip sevebilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle aynı fikirdeyim, çok itici oluyorlar doğrusu..

      Sil
  7. Bebeklerle gezmer gittigindede ayni durum oluyor o aklima geldi. Kizim mesela yabanciliyor herkesi. Bir psrka gidiyoruz o sevmeye geliyor, digeri dürtüyor ee bana da daral geliyor kaçıp eve geliyorum. Köpek de olsa oda ayni iste. Oyuncak dgil arkadasim bunlar. İstiyosan sev istemiyosan sevme. Cocugunada hayvancagizi sevdirceksen sen yaninda gel sevdir götr. İstemiyosan da elletme bu kadar basit..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayy yazarken aklıma bebekler de gelmişti, aynı durum aynı!
      Herkes nasıl isterse öyle davranabileceğini düşünüyor ama işte..

      Sil
  8. Sevmediğim iki hayvan var o da domuz ve fare onun haricinde bütün hepsini severim hiç tiksinmem. Hayvanları sevemeyen insan olamaz diye düşünüyorum. Allahın yarattığı canlıyı sevmeyen insan nasıl bir insan olur tahmin edemiyorum bile

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de aynı fikirdeyim ama görünürde sevgidense gerçek bir sevgi olsun, bizim olsun..

      Sil
  9. Hayvanı seveyim derken yanaklarından tutup kafa derisini 5 cm uzatan veletlere ben de ayar oluyorum, Loki tepelerinden baksın :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayy evet bir de onlar vardı değil mi, hihihi :D

      Sil
  10. Sokakta sahipsiz bir hayvan görürsem sevdiriyorsa severim. Onların da sevgiye ihtiyacı var. Sahipliyse genelde gözümle severim. (Umarım nazarım değmiyordur.) :D Çok içim giderse sahibinden izin alırım. Nazikçe okşarım, sevgi dolu gözlerle bakarım ve severken gülümserim. İltifat ederim. Muhattabım hayvanla konuşurum. Sevgimi ulaştırmaya çalışırım. Bunların hepsi en fazla üç dakika sürer. Çok uzatmam. Sonuçta o parka gezmeye gelmiş. Bırakalım da rahatça gezsin. (Bir hayvan nasıl sevilir rehberimi okuduğunuz için teşekkür ederim.)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hihihi, o zaman bu tatlı yorum kalp ben! :D
      Uzatmamak lazım, kimseyi de bunaltmamak..

      Sil
  11. ay amaa anlattığına bakılırsa herkes o köpüşü mıncıklamak ister kiii yaaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olması gerektiği gibi mıncıklasınlar, ona tamam :D

      Sil
  12. Ayağıyla kedi seven gördüm tuhaf tuhaf insanlar ... Bir de köpeğinizi merak ettim. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten tuhaflar.. Minicik, oyuncak gibi aslında :)

      Sil